Het overlijden van Hans Herrmann, legendarische winnaar van de 24 uur van Le Mans met Porsche.

Hij was de laatste piloot van Formule 1 Hans Herrmann, die in de jaren vijftig nog op het podium stond, is helaas op donderdag 9 januari op 97-jarige leeftijd overleden. De in Stuttgart geboren coureur genoot een lange en roemrijke sportcarrière in een tijdperk waarin autocoureur zijn gelijkstond aan waaghals spelen. De racewereld gaf hem dan ook de bijnaam Hans im Glück (Geluksvogel Hans) na een aantal spectaculaire ongelukken. waaruit hij zich ongedeerd wist te bevrijden.

De carrière van Hans Herrmann is nauw verbonden met PorscheIn 1954 onderscheidde hij zich bijvoorbeeld op de wegen van de Mille Miglia, de wegwedstrijd in Noord-Italië die alle sterren van die tijd aantrok. Herrmann reed een opmerkelijke race in de Mille Miglia van 1954. Achter het stuur van een zeer laagliggende Porsche 550 Spyder besloot Herrmann dat het te laat was om te remmen toen de slagbomen bij een spoorwegovergang naar beneden gingen. Hij tikte tegen de achterkant van de helm van zijn bijrijder Herbert Linge om hem te dwingen zijn hoofd te bukken, en samen slaagden ze erin onder de slagbomen door te rijden en voor de trein langs te komen, tot verbazing van de toeschouwers.

Achter deze anekdote schuilt de onverschrokkenheid van de man. Hans Herrmann tekende vervolgens bij Mercedeswaar hij deelnam aan zowel wegwedstrijden als 6 Formule 1 Grand Prix-races, rijdend in de auto De W196 was destijds de absolute top. In Zwitserland, op het snelle en gevaarlijke circuit van Bremgarten in 1954, behaalde hij de derde plaats. Dit was zijn beste resultaat in de Formule 1. Hij zou nooit meer zo'n resultaat behalen, mede door het stopzetten van het Mercedes-programma na de tragedie van de 24 uur van Le Mans 1955. Vervolgens werkte Hans Herrmann voor privéteams, voordat hij terugkeerde naar Porsche voor het Porsche 718-programma.  in 1960 en 1961, zonder noemenswaardige prestaties (6e plaats in Monza in 1960). 

Een episch duel met Jacky Ickx tijdens de 24 uur van Le Mans in 1969.

Dit is Uithoudingsvermogen De Duitse coureur maakte furore (klasseoverwinning en derde plaats in het algemeen klassement op Le Mans in 1958 met Jean Behra). In 1966 keerde hij terug naar Porsche toen het bedrijf zijn fabrieksactiviteiten in de 2.0-liter prototypecategorie hervatte. Hans Herrmann leerde de uitdagingen van Le Mans te beheersen en blonk tegelijkertijd uit in andere races op de kalender. Hij won onder andere de 24 uur van Daytona in 1968 en de 12 uur van Sebring. Maar het was op Le Mans dat zijn rijstijl echt indruk maakte, en wel bij twee gelegenheden. Ten eerste staat de editie van 1969 in de annalen van de autosport gegrift. In een Porsche 908 LH (long tail voor een hogere topsnelheid) deelde Herrmann het stuur met Gérard Larrousse. Het Frans-Duitse duo leverde een uitzonderlijke strijd tegen de Ford GT40 van Jacky Ickx en Jackie Oliver. Tijdens de laatste etappe wisselden Ickx en Herrmann herhaaldelijk van leiding (zie video). Uiteindelijk zegevierde de Belg op het nippertje: een verschil van 120 meter! 

Deze nederlaag had Hans Herrmanns humeur kunnen bederven. Maar nee, een jaar later stond hij opnieuw aan de start van de Le Mans-klassieker. Ditmaal had hij de felbegeerde topauto te pakken: een Porsche 917, in de K-versie (kort). Samen met de Engelsman Richard Attwood startte Herrmann voorzichtig vanaf de 16e plaats. Hij verliet de Ferrari 512 en de andere 917's vochten fel aan het hoofd van de operaties. Hun geduld werd beloond.

Ondanks de bof van Attwood wist hun rood-witte Porsche 917, dankzij diverse incidenten en de onbetrouwbaarheid van hun concurrenten, in de stromende regen naar voren te klimmen. Op zondag kwamen ze als winnaars over de finish, met een voorsprong van vijf ronden. Hans Herrmann en Richard Attwood schreven een belangrijk hoofdstuk in de autosportgeschiedenis door Porsche de eerste algemene overwinning in de 24 uur van Le Mans te bezorgen.

De Porsche 917 waarmee Herrmann en Attwood in 1970 de 24 uur van Le Mans wonnen. © DPPI

Na deze triomf herinnerde Hans Herrmann zich de belofte die hij aan zijn vrouw, Magdalena, had gedaan. Als hij Le Mans zou winnen, zou hij met pensioen gaan. Trouw aan zijn woord hield hij zich aan zijn belofte en kwam hij nooit op zijn besluit terug. Tot aan zijn dood bleef hij echter de verschillende Classic-evenementen bijwonen die Porsche en Mercedes voor hem organiseerden, en het was niet ongebruikelijk om hem tot ver in de vroege jaren 2020 achter het stuur van racewagens te zien.

AUTOhebdo betuigt haar oprechte medeleven aan zijn familie en dierbaren.