Dit artikel komt uit AUTOhebdo nr. 1035 van 22 mei 1996.
Olivier Panis niet Schumacher, maar ze hebben een gemeenschappelijke gewoonte. Misschien een reflex. Voordat ze hun armen uit de cockpit steken en naar het publiek zwaaien, of simpelweg hun vreugde tonen, geven ze elkaar een paar rake klappen op de helm! Gewoon om elkaar wakker te schudden, om te ontwaken uit een mogelijk bedrieglijke droom. Maar nee, Olivier was absoluut in de werkelijkheid. Hij was inderdaad net die grens overschreden.
Dit artikel is alleen voor abonnees.
Je hebt nog 95% om te ontdekken.
Bent u al abonnee?
Inloggen
- Tot -50% besparing!
- Onbeperkt Premium-artikelen
- Het digitale magazine elke maandag vanaf 20 uur
- Toegang tot alle uitgaven sinds 2012 op de AUTOhebdo-app
Om ook te lezen
Alain Féguenne (Luxemburg)
19-05-2025 om 01:17 uur
Een waanzinnige race, zoals wel vaker in Monaco, met veel herinneringen. Nogmaals gefeliciteerd Panis en Ligier. Misschien is er dit weekend weer zo'n gekke race, met twee verplichte stops, wat een hele goede oplossing is voor de GP. We zullen zien... 😎🍾