5 jaar geleden: Lewis Hamilton won een historische zevende titel

Artikel uit AUTOhebdo nr. 2287, gedateerd 18 november 2020.

De uitkomst stond al weken niet meer ter discussie, maar was virtuoos Mercedes vond een manier om de verovering van zijn nieuwe top spannend te maken aan het einde van een pilotendemonstratie waarvan hij het geheim heeft op het ijs van Istanbul. De nu zevenvoudig wereldkampioen is net zo ongrijpbaar op het circuit als buiten de circuits, maar zijn genialiteit achter het stuur staat buiten kijf.

Je zult zien, je zult er spijt van krijgen als hij zijn helm ophangt. Zijn onverbiddelijke overheersing irriteert je misschien vandaag de dag, maar hoeveel mensen verwelkomen dat nu Michael Schumacher terwijl ze begin jaren 2000 klaagden over een totaal gebrek aan spanning? De zevenvoudig Duitse wereldkampioen staat niet meer alleen aan de top van Olympus. Hij wordt vergezeld door een fascinerende piloot met een complexe persoonlijkheid en vol tegenstrijdigheden, een mondiale superster wiens verhaal we uit ons hoofd denken te kennen, maar van wie we eigenlijk niet veel weten. Lewis Hamilton, wie ben je ? Misschien weet hij het zelf niet. Het lijkt erop dat de man evenveel levens heeft geleefd als hij titels heeft gewonnen: supersonische beginner en in alle opzichten goed opgeleid op de Ron Dennis-school in McLaren ; jetsetter op zoek naar vrijheid en roem voordat hij naar de Mercedes-groep verhuisde; aspirant-muzikant en hyperactief modeslachtoffer, de ene dag in Milaan, de andere in Shanghai; vervolgens kampioen van de strijd voor de verdediging van het milieu en aanhanger van veganisme; eindelijk een politiek activist op kruistocht voor de emancipatie van mensenrechten en gelijke kansen.

Vóór alles was de onbetwiste leider van het veld deze jongen van gemengd ras uit Stevenage (Verenigd Koninkrijk) van bescheiden afkomst, een fan van op afstand bestuurbare auto's die dromen droomde die blijkbaar te groot voor hem waren in een sport die nauwelijks bekend staat om zijn diversiteit en toegankelijkheid. Dit is ongetwijfeld de reden waarom zijn eerste woorden na een nieuwe masterclass rijden op een natte baan, synoniem met zijn 7e wereldkroon, tot de jongere generaties waren gericht. Om hen aan te moedigen de wereld te veranderen, ongeacht hun sociale achtergrond. Naïef? Dus wat? In de laatste ronden van een race waarin hij een afspraak had met de geschiedenis, zag Hamilton zichzelf als een kleine jongen die kriskras door het Verenigd Koninkrijk trok, zijn land dat hij aanbidt en met trots vertegenwoordigt, maar waar hij nog steeds de meningen verdeelt, terwijl zijn vader Anthony trok de duivel bij de staart om hem te laten rijden. In de auto van hun vader zong het duo uit volle borst Queen's hit "We Are the Champions", de officiële soundtrack van zegevierende heldendichten, en durfde het zich voor te stellen dat ze ooit aan de top van de affiche zouden staan. Toen vloeiden de tranen, ter herinnering aan de afgelegde reis en de kwellingen die ik sinds deze jonge jaren heb meegemaakt.

© Antonin Vincent / DPPI

Oh hijs, Lewis!

Voor degenen zoals Sir Jackie Stewart die geloven dat de successen van Hamilton enorm werden vergemakkelijkt door de buitengewone kwaliteit van zijn materiaal, kwam de Brit ons eraan herinneren dat hij niet hoefde te genieten van een auto ultradominant om de concurrentie te verslaan, verre van dat. Mercedes beschikte in Türkiye niet over de beste auto en dat bleek uit de vrije training. Omdat ze hun banden niet konden opwarmen op het nieuwe, zeer gladde asfalt dat onlangs in Istanbul was aangelegd, leken de W11's het moeilijk te hebben. De indrukken werden zaterdag bevestigd en versterkt toen de buien het Turkse circuit overspoelden en de grip nog onzekerder maakten. De Mercedes uit 2020 was tot dan toe ongeslagen in de kwalificatie en leed onder de wet van de Mercedes van vorig jaar, waarbij Racing Point de eerste startrij monopoliseerde met zijn RP20's die sterk geïnspireerd waren door de Silver Arrow van vorig jaar. Door de 6e plaats te pakken, bijna 5 seconden achter de verbazingwekkende polesitter Lance wandeling in Q3 boekte Hamilton zijn slechtste kwalificatieresultaat sinds de Duitse Grand Prix van 2018, waar hij op de 14e plaats startte voordat hij terugkeerde om te winnen na een koorddansen in de regen. Elk toeval met het scenario van de Ottomaanse ronde van 2020 is ongetwijfeld niet toevallig. Ondanks 97 poleposities in zijn carrière, en terwijl hij zijn teamgenoot was Valtteri Bottas, de enige die hem nog van de titel kon beroven, stond op de 9e plaats, woedend Hamilton, een onverzadigbare concurrent voor wie een nederlaag nooit de smaak van gewoonte zal hebben.

« Er was heel weinig grip; ze hebben dit nummer verpest met dit nieuwe asfalt, tierde hij met die enigszins minachtende toon die hij kan hebben als hij commentaar geeft op iets anders dan een succes. De gevoelens zijn verschrikkelijk. Iedereen had het moeilijk, maar sommigen deden het beter dan anderen, beter dan wij in ieder geval. Dat gezegd hebbende, ben ik tevreden met mijn prestatie, ik heb niet gedraaid en geen fouten gemaakt. Ik deed wat ik kon met wat ik in mijn handen had. '

© Antonin Vincent / DPPI

Hoe de moeilijkheden van Mercedes in Türkiye te verklaren? In Oostenrijk presteerden ze eerder dit seizoen immers al goed in de regen. Maar de temperaturen waren toen hoger en het asfalt minder vettig. We vielen dus terug in het eeuwige refrein rond het beheer van Pirelli-banden, waarvan de controle nog steeds een kwestie van zwarte magie is. “ We hebben de auto ontwikkeld om goed te presteren bij hoge temperaturen, legde Andrew Shovlin, technisch directeur van Mercedes, na de sessie uit. Dit was een van de zwakke punten van onze vorige eenzitters. Daarom moeten we ons aanpassen als het erg koud is. Onder deze omstandigheden wil je een auto die op de meeste circuits zijn banden kapot maakt, omdat je dan in het juiste operationele venster zit.. » Vanaf dat moment betoverde het vooruitzicht van een race op een natte baan de Duitse clan nauwelijks meer. “ Als we naar de tijden over 2 of 3 ronden kijken en deze vergelijken met die van Stroll, dan staat hij binnen de kortste keren 10 seconden achter ons », fluisterde Shovlin zaterdagavond. Dit is precies wat er ging gebeuren. Aan het begin van de race tenminste...

De kunst en de manier

De terugkeer van de regen kort voor de start gaf aanleiding tot het vooruitzicht van een chaotische race, een indruk die werd versterkt door het verlaten van de baan door Antonio Giovinazzi (Alfa Romeo) tijdens zijn gridronde en de enigszins gênante botsing van George Russell (Williams) met de muur bij de ingang van de stands. Er werd echter besloten om op klassieke wijze aan de race te beginnen, waar we niet over zullen klagen. Toen de lichten uitgingen, legde Hamilton onmiddellijk de gordel neer Red Bull d 'Alexander Albon et Max Verstappen om de eerste bocht binnen te sluipen en op de 3e positie uit te komen, nadat hij er ook het beste van had gemaakt Daniel Ricciardo (Renault).

Deze winst was van korte duur, want een paar meter verderop ging hij te wijd en moest hij om een ​​kegel heen om terug te keren naar de baan zonder een straf te krijgen. Toen hij stilstond, was hij een gemakkelijke prooi voor de Ferrari de Sebastian Vettel, auteur van een geweldige start vanaf de 11e rij, en de Red Bulls vernieuwd. In ronde 8 imiteerde Hamilton Vettel door zijn Maxi-Wet-banden weg te gooien voor een set Intermediates die al was gebruikt. Daarna begon een wachtfase voor de Mercedes-coureur, die vastzat in de uitlaten van de toekomstige racer. Aston Martin, terwijl Racing Point en Red Bull onverbiddelijk vooruit vlogen. Hamilton raakte niet in paniek en hield de wedstrijd bij elkaar zoals grote kampioenen weten hoe ze dat moeten doen in moeilijke situaties. En toen begon hij beetje bij beetje het tempo op te voeren, zijn rijstijl aan te passen om zijn banden te sparen en liet hij de race bijna vloeiend over zich heen komen. Natuurlijk. Hamilton is in zijn element.

« Hij heeft dit vermogen om te reageren aanwezig in dit soort besluiteloze races, zei Shovlin zondagavond. Zelfs toen hij terrein verloor, bleef hij kalm. Hij wist dat de kansen zich later in de GP zouden voordoen. » Het hoofd engineering uit Brackley (Verenigd Koninkrijk) onthulde ook dat het team vóór de race enkele aanpassingen had doorgevoerd, met name aan de remmen om “ meer energie in de velgen » en zo het bandenbeheer bij koud weer verbeteren.

« Voor de rest weet Lewis wel raad, we kunnen hem niet besturen vanaf de pitmuur ’, concludeerde Sjovlin. Terwijl zijn directe tegenstanders opnieuw stopten om nieuwe Intermediate-banden te monteren, of in een spin terechtkwamen, bleef Hamilton op koers en zat hij al snel op de hielen van Sergio Pérez, gepromoveerd tot leider bij de tweede pitstop van Stroll. In ronde 37 voerde de Brit een onstuitbare aanval uit bij het naderen van bocht 12 om de controle over te nemen. Wat volgde was een adembenemend laatste derde deel van de Grand Prix, waarin Hamilton zijn Mexicaanse nummer twee terugdrong tot ruim 31 seconden bij de finish! Zijn tussenproducten waren niet veel levendiger en leken bijna op Slicks tegen de tijd dat Hamilton de geblokte vlag ontving.

« Banden hebben verschillende fasen doorlopen, legde zijn baas later uit Toto Wolff. Iedereen die nieuwe tussenproducten nam en aanviel, kreeg snel last van korrels en hun banden herstelden zich nooit. Lance (Stroll) reed stevig aan de leiding en pakte nieuwe banden. Ik dacht dat dit de juiste strategie was, maar hij gleed weg in het klassement. Idem voor Max (Verstappen). Het verschil is dat Lewis bij de start terughoudend was toen de auto niet erg competitief was. Hij hield vol en begon te worstelen om het voordeel te behalen als het er toe deed. Hij kon de band begrijpen en vond een manier om ermee te rijden om hem snel te laten rijden. De uitkomst van de race deed er in het grote geheel niet toe, maar Lewis is net zo hongerig als altijd, hij maakte geen fouten en bewees hoe vastberaden hij het hele jaar is gebleven om zijn missie tot in de perfectie uit te voeren. Hij was onberispelijk. » Er was Monaco en Silverstone 2008, Hockenheim 2018, in deze gekke cavalcade op natte grond, waardoor Hamilton voor het eerst sinds 2015 overwinning en kampioenschap kon combineren en zijn derde titel won in Austin (Verenigde Staten). De Brit heeft het rauwe talent dat uit zijn sprankelende debuut in 3 bleek, gesublimeerd door er kolossale ervaring, een onlesbare honger naar leren en een onfeilbare vastberadenheid aan toe te voegen. Zijn vlieglessen fascineren evenzeer als zijn morele lessen kunnen irriteren.

In zijn bubbel

De zevenvoudig wereldkampioen, de enige coureur die de grenzen van zijn sport overstijgt, heeft besloten de mondiale showcase die zijn status hem biedt te gebruiken om zijn stem te laten horen over brandende sociale kwesties. Hamilton steunde de ‘Black Lives Matter’-beweging die strijdt tegen raciale ongelijkheid en overtuigde Mercedes en zijn vele partners ervan om de traditionele kleurstelling van de Silver Arrows te veranderen en ze opnieuw zwart te schilderen. Hij aarzelde niet om de Formule 1 in zijn strijd tegen racisme door er bij de verschillende belanghebbenden op aan te dringen om in de protocolceremonie voorafgaand aan de race een specifieke plek op te nemen om deze nobele zaak te verdedigen door op één knie te gaan, zelfs als dit betekent dat er een zekere schaamte ontstaat onder zijn collega’s.

De Brit is ook een van de drijvende krachten achter het door Liberty Media gelanceerde programma om diversiteit en inclusiviteit in de autosportwereld te bevorderen. Het ondersteunt ook de wens van de Amerikaanse groep om sport binnen een logica van duurzame ontwikkeling te plaatsen. Zijn standpunten zijn echter niet naar ieders smaak. Het moet gezegd worden dat Hamilton zijn ideeën soms op een onhandige manier uitwerkt. Voorbeeld aan het begin van het seizoen waarin hij degenen beschuldigde van medeplichtigheid aan racisme die weigerden zich over dit onderwerp uit te spreken. Veel fans dringen er bij Hamilton op aan om sport en politiek niet te vermengen en beschouwen hem als slecht geplaatst om lezingen te geven over het milieu, gezien zijn baan, zijn levensstijl en zijn belastingontheemding uit het Verenigd Koninkrijk, waar de meningen verdeeld zijn. “ Er ontstaat verdeeldheid zonder dat we precies weten waarom, vertelde Ben Hunt, die Hamilton sinds 2012 fulltime voor The Sun volgt. Dat komt deels door zijn licht Amerikaanse accent, maar ook door zijn eerlijkheid toen hij uitlegde dat hij naar Zwitserland verhuisde om minder belasting te betalen. Hij was te transparant. En dan was er nog dat verhaal over onbetaalde BTW op zijn privéjet (onthuld in de Panama Papers eind 2017. Noot van de redactie). Maar hij deed niets illegaals en behoort tot de 5000 hoogste belastingbetalers van het land. '

Hunt herinnert zich het feit dat de ontworteling van David Coulthard of Jenson Button in Monaco nooit voor opschudding heeft gezorgd aan de overkant van het Kanaal. Zou huidskleur een factor kunnen zijn in de behandeling van Hamilton? “ Persoonlijk denk ik van niet, omdat er in Groot-Brittannië veel bekende en populaire gekleurde atleten zijn, schat Phil Duncan van zijn kant, die de reis van Hamilton vijf jaar lang namens het Press Association-bureau heeft vastgelegd. Er bestaat een soort haat-liefdeverhouding tussen Lewis en het Britse publiek. Sommigen aanbidden hem, anderen vinden hem hooghartig en afstandelijk, het type dat je morele lessen geeft. Maar we moeten niet vergeten dat elke beweging van hem altijd onder de loep is genomen. Hij leeft een leven onder een microscoop. '

Voor zijn collega Hunt is het de afwezigheid van een traditionele kindertijd die de blunders van de meest gedecoreerde piloot uit de geschiedenis kan verklaren. “ Het was alsof hij in een kas was geplaatst, zodat hij als een groente zou groeien en autocoureur zou worden., afbeelding van de Sun-reporter. Zijn vader zorgde goed voor hem, Lewis ging niet naar de tienerfeestjes waar je elkaars hoofd op de kop zet. Hij werd gecontroleerd door zijn vader, waarna hij werd overgenomen door McLaren. Pas toen hij bij Mercedes aankwam, begon hij zichzelf te emanciperen. Intussen was hij een superster geworden, een icoon van meerdere miljonairs. Hij moet voorzichtig zijn met wie hij omgaat. Wie zijn vandaag zijn echte vrienden? Niemand weet het echt, maar we kunnen wel zeggen dat hij niet veel jeugdvrienden heeft, noch in de wereld van de autoraces.. '

© Antonin Vincent / DPPI

Uit zijn binnenste cirkel kennen we Angela Cullen, de fitnesstrainer wiens lof hij sinds het begin van hun samenwerking in 2016 heeft bezongen; over zijn manager, voormalig coureur Marc Hynes, weten we iets minder. Hamilton heeft misschien niet gewacht tot Covid-19 in een zeepbel zou leven, waarvan hij slechts een ingekorte glimp geeft via de talloze reflecties die worden gedeeld op de verterende spiegel van sociale netwerken. “ Ik sprak nooit informeel met hem tijdens een maaltijd of een drankje, betreurt Jonathan McEvoy, die Hamilton volgt sinds zijn prestaties in de GP2 in 2006 voor de Daily Mail. Het is behoorlijk ongelooflijk als je denkt aan de sportgrootheden die hem voorgingen: Bobby Charlton, Stirling Moss, Jackie Stewart, Andy Murray. Niemand is zo geïsoleerd, afstandelijk en niet beschikbaar als Lewis. » Omdat hij de pers wantrouwt, kan de Mercedes-coureur rekenen op de onvoorwaardelijke steun van een indrukwekkende gemeenschap van fans, verenigd onder de naam “Team LH”, zeer actief en klaar om zijn kampioen met hand en tand te verdedigen bij de minste kritiek. Wat het mogelijke gebrek aan ‘Britsheid’ betreft, zullen we ons herinneren dat dit Lid van de Orde van het Britse Rijk onfeilbare bewondering heeft voor de koningin van Engeland en ook over een indrukwekkende verzameling kronen beschikt, waarvan hij geen erfgenaam is!

De man die de wereld wilde veranderen

Als het Hamilton-personage niet alle stemmen krijgt, is het echter lastig om iets aan te merken op de coureur, die op de baan nog nooit de rode lijn heeft overschreden. Oh natuurlijk, er waren een paar kleine onheilspellende dingen: deze nauwelijks verhulde toespelingen op stabiele instructies werden in het voordeel aangenomen Fernando Alonso tijdens de GP van Monaco van 2007, de ongelooflijke verwarring tijdens de kwalificatie in Boedapest datzelfde jaar toen Hamilton door de Spanjaard in de pits werd geblokkeerd nadat hij hem even eerder voorrang op het circuit had geweigerd; de verwarring die leidde tot zijn diskwalificatie tijdens de Australische GP van 2009 omdat hij probeerde de stewards voor de gek te houden; het delen van de telemetrie van teamgenoot Jenson Button tijdens de Belgische GP van 2012 op Twitter; de talrijke schermutselingen met Nico Rosberg tijdens hun stormachtige samenwerking bij Mercedes. Maar dit alles blijft kleinigheid vergeleken met de vuile streken waaraan de man die hij evenaart op de prijslijst zich helaas schuldig heeft gemaakt. Hamilton is geen misdienaar, maar hij heeft diep in dit jongetje gezeten dat er hardop van droomde de wereld te domineren, en hem nu als man wil transformeren.

« Een wereldkampioenschap winnen is iets persoonlijks, vertrouwde hij toe voordat hij wat verder in de annalen van zijn sport ging. Maar een Pilots-titel heeft niet noodzakelijkerwijs impact op het leven van mensen. Ik ben zelfs nog trotser op de strijd die we voeren voor gelijkheid en de verdediging van de mensenrechten. » In deze zoektocht weet Hamilton dat zijn status als sporticoon en onbetwiste baas van de grid zijn beste wapen is om de transformatie waar hij om vraagt ​​te bevorderen en te versnellen. Dit alles om te zeggen dat hij het risico loopt nog een tijdje op de zenuwen van zijn tegenstanders te werken. Het is aan jou of je niet in de verleiding wilt komen om elk raceweekend te genieten van de XXL-prestaties. Je zult zien, we zullen er over vele jaren nog steeds over praten.

LEES OOK > Verzamelaar Hamilton – 2017-2020: Een heerschappij zonder te delen, zonder dank