Toen Frankrijk de Formule 1 in vervoering bracht: een reis in de voetsporen van zeven Franse circuits

Het begon allemaal in 1950, aan de vooravond van het wereldkampioenschap van F1Vanaf dat eerste jaar trilde Frankrijk op het ritme van de motoren. Het verhaal begon op het circuit van Reims-Gueux. Deze baan aan de Marne, met zijn ongebruikelijke driehoekige lay-out, was tot 1966 elf keer gastheer voor de koningsraces.

Ooit beroemd om zijn snelle rechte stukken die dwars door de Champagnestreek liepen, is het circuit nu stil. De verlaten tribunes, bevroren in de tijd, kijken nu melancholisch uit over het circuit waar Juan Manuel Fangio driemaal zegevierde (voor Alfa Romeo twee keer, en daarna Maserati).

Tegelijkertijd scheurden 's werelds beste coureurs door de lucht in Seine-Maritime. In Rouen-les-Essarts vond vijf keer een Formule 1-race plaats, van 1957 tot 1968. Liefhebbers van die tijd of geschiedenisliefhebbers zullen zich vooral de spectaculaire haarspeldbocht van Nouveau Monde herinneren, het hoogtepunt van een duizelingwekkende afdaling.

Het tragische lot van Jo Schlesser (Honda) in 1968 bezegelde echter het lot van dit heuvelachtige circuit. Aan het stuur van een Honda RA302 met een magnesium chassis, dat als te gevaarlijk werd beschouwd, verloor de Franse coureur de controle in de Six Brothers-bocht. De onmiddellijke brand van de auto Het betekende een voortijdig einde aan het leven van de coureur en aan de verschijning van dit circuit op de F1-kalender.

Het ongeval van Jo Schlesser in Rouen in 1968 © DPPI

De juwelen van Frankrijk

Het was ook in de vulkanische uitlopers, vlakbij Clermont-Ferrand, dat de Formule 1 geschiedenis schreef. Op het Charade-circuit, waar de koningsklasse tussen 1965 en 1972 vier keer racete, trotseerden de coureurs een van de meest technische circuits ter wereld, met uitzicht op de hoofdstad van de Auvergne. Toen Stirling Moss er voor het eerst racete, was hij dolenthousiast: Ik ken geen mooier circuit dan Charade. "Maar de vulkanische topografie werd de ondergang: het circuit van de Auvergne, dat vaak bezaaid was met grind, werd verlaten na het fatale incident dat een einde maakte aan de carrière van Helmut Marko, die er zijn linkeroog verloor en daarmee zijn racecarrière beëindigde."

De Franse Grand Prix van 1970 op het circuit van Charade © DPPI

In 1967 was het Bugatti-circuit het kortstondige decor voor één Grand Prix, die gewonnen werd door Jack Brabham. Hoewel het circuit legendarisch is, wordt het elk jaar gebruikt door de 24 Uren van Le MansHij wist noch de F1-coureurs – Denny Hulme gaf hem de bijnaam "Mickey Mouse" vanwege zijn postuur – noch het publiek voor zich te winnen. Drie weken na de 20-uursrace waren er slechts 000 toeschouwers komen opdagen voor de race in Le Mans.

De Lotus van Jim Clark tijdens de enige ACF Grand Prix die in 1967 op het Bugatti-circuit werd gehouden © DPPI

Daarentegen maakte het circuit van Dijon-Prenois een blijvende indruk met zijn blinde bochten en natuurlijke hellingen. Tussen 1974 en 1984 weerklonk het er van het gebrul van de eenzitters, en Jean-Pierre Jabouille (Renault) En Alain Prost (Renault) om op eigen bodem te zegevieren. Een opmerkelijke anomalie: in 1982 werd de Grand Prix uitzonderlijk de Zwitserse Grand Prix genoemd. Het was ook het toneel van een van de grootste gevechten in de geschiedenis van de Formule 1 tijdens de editie van 1979 tussen Gilles Villeneuve (Ferrari) En René Arnoux (Renault). De twee mannen leverden ronde na ronde een felle strijd en eindigden uiteindelijk allebei op het podium – de Canadees op de tweede plaats, slechts 0.24 seconden voor de Fransman! Hun legendarische duel overschaduwde bijna de overwinning van Jean-Pierre Jabouille, de eerste Formule 1-zege voor Renault en tevens de eerste met een turbomotor.

Alain Prost wint de Franse Grand Prix van 1981 op het circuit van Dijon-Prenois © DPPI

De laatste Franse bolwerken in de Formule 1

Paul Ricard, ingehuldigd in 1970, deelt met Magny-Cours de eer het meest gebruikte Franse circuit voor de Formule 1 te zijn (beide 18 edities). Het circuit van Castellet is echter niet immuun gebleven voor tragedies, met name het ongeluk van de Italiaanse coureur Elio de Angelis in 1986. Dat jaar verbrandde de Brabham-coureur in zijn BT55, die in vlammen opging na over de kop te zijn geslagen. Hij overleed 29 uur later aan rookvergiftiging. Ondanks deze tragedie bleven F1-coureurs tot 1990 racen op het circuit van Var, dat inmiddels was herontworpen.

Na een afwezigheid van 28 jaar keerde het circuit in 2018 terug op de kalender, maar werd bekritiseerd vanwege het gebrek aan spektakel, voordat het in 2022 opnieuw van de kalender verdween te midden van diepe meningsverschillen tussen overheidsinstanties. Max Verstappen was de laatste coureur die daar een overwinning behaalde. Ten slotte, aan de rand van Bourgondië, deelt het circuit van Nevers Magny-Cours het record voor de langste levensduur met Le Castellet, maar is het ook het circuit waarop Michael Schumacher Hij heeft er vaker gewonnen dan op welk ander circuit dan ook in zijn carrière. Met acht overwinningen heeft de Rode Baron een beter palmares dan in Imola of Montreal (zeven overwinningen). Het circuit is ook in andere opzichten symbolisch voor de zevenvoudig wereldkampioen: hij behaalde er zijn 50e overwinning in 2021 en vervolgens zijn vijfde titel in juli van het jaar daarop. Het was ook in de regio Nièvre dat Schumacher op 15 juli 2006 zijn 68e en laatste poleposition in de Formule 1 behaalde, om de volgende dag zijn 150e podiumplaats te behalen door de race te winnen.

Alain Prost wint de Franse Grand Prix op Magny-Cours in 1993 © DPPI

Hoewel de plannen voor een Franse Grand Prix momenteel niet doorgaan, blijft de passie voor autosport in het land voortleven dankzij het grote aantal getalenteerde coureurs. Esteban Ocon, Pierre Gasly Met de opkomst van Isack Hadjar laat Frankrijk opnieuw zijn stempel drukken op de top van de autosport. En de geschiedenis leeft voort in de harten van de liefhebbers, die van 8 tot en met 10 mei een stukje ervan herbeleven op het circuit van Paul Ricard tijdens de Kennol Historic French Grand Prix.

LEES OOK > 3 jaar geleden: de laatste Formule 1 Grand Prix van Frankrijk… en nu?