XXL-casting maar mechanica in twijfel: de grote paradox van de Formule 2

Gabriel Bortoleto tegen Isack Hadjar. Vandaag zou het kunnen lijken op een duel om Q3 of om de punten. Formule 1Maar een paar maanden geleden was het een clash voor een kampioenstitel Formule 2, voorportaal van de koninginnencategorie en bevoorrechte weg naar de Graal.

Maar in Abu Dhabi afgelopen december werd de verwachte strijd al voortijdig beëindigd... nog vóór de eerste bocht. Als tweede algemeen bij de start kon Isack Hadjar zijn kansen niet verdedigen: hij bleef op de grid staan, slachtoffer van een afslaan op het slechtst mogelijke moment. De Mechachrome-motoren van de Formule 2 hebben last van terugkerende afslaan, wat het kampioenschap in gevaar brengt en de kans op de overwinning, of zelfs de titel in Hadjars geval, ruïneert. Hij kreeg de woede van de monteurs te verduren op het slechtst mogelijke moment, een perfecte illustratie van de paradox van de Formule 2: een klasse waar talent legio is, maar waar de mechanische middelen niet altijd opgewassen zijn tegen de uitdaging.

Ongelijke motoren?

Sinds de komst van de nieuwe eenzitters begin 2024 zijn de verschillen tussen de teams groter geworden: de giganten Prema en ART GP zijn gedaald in de hiërarchie, ondanks dat ze – in theorie – dezelfde machines hebben als de anderen. Tegenwoordig worstelen de teams zelf met de vraag wat hen onderscheidt. "Het verschil tussen auto's en motoren in de Formule 2 heeft veel meer invloed op de prestaties dan de meeste mensen beseffen (daarom wilde ik niet meer racen)", twitterde Max Esterson, die dit jaar nog geen punten had voor Trident, vóór zijn debuut in IMSA te klein Le Mans.

LEES OOK > Max Esterson richt zich op de grote prestatieverschillen tussen F2-teams

In deze nieuwe gevestigde orde is de rol van de coureur kleiner geworden: hij maakt niet meer zoveel verschil als voorheen, en sommigen zijn daar onvermijdelijk boos over. Victor Martins en Oliver Bearman, eerste en tweede in het rookie-klassement in 2023, waren de grote favorieten voor de titel in 2024. Maar de Fransman eindigde als zevende, terwijl de Brit genoegen moest nemen met de twaalfde plaats. Zonder zijn stint bij Ferrari in Saoedi-Arabië (schitterende 7e plaats) had Bearman zijn kans op een overstap naar de Formule 1 kunnen missen, ondanks zijn zekere talent. Victor Martins zal van zijn kant waarschijnlijk nooit naar het volgende niveau worden geroepen, omdat zijn team, ART GP, de overgang naar de nieuwe... auto, die moeite heeft om het tempo van de besten bij te houden.

Zo is de Formule 2 de afgelopen maanden soms in parodieën vervallen. Sommige coureurs, zelfs minder bekende, zoals Josh Dürksen, winnen races en behalen podiumplaatsen, terwijl de geprezen "sterren" het moeilijk hebben. Er ontstaat een gevoel van legitiem onrecht bij sommige coureurs, zoals Max Esterson, die liever elders kijken.

Tal van talenten

Maar de Formule 2 blijft een enorme paradox. Wanneer de sportieve eerlijkheid wordt verstoord, komen er steeds meer gerenommeerde coureurs om het niveau van de grid drastisch te verhogen. Door Ritomo Miyata, kampioen van de Super Formula en Super GT, aan te trekken, heeft ART GP het grootste talent van Japan in Europa onder de aandacht gebracht – tot nu toe zonder succes. Hoewel de Japanse coureur naar verwachting bij Hitech TGR zal aansluiten, zou hij daar nog een andere grote attractie op de grid kunnen vinden: de Amerikaan Colton Herta, hoopvol.IndyCar, die de meest veelbelovende jonge coureurs van Europa ontmoet en hoopt te laten zien dat hij zijn kans bij Cadillac in 2026 verdient.

De Californiër, die in 2024 tweede werd in de IndyCar, zal een nieuwe manier van rijden moeten ontdekken in totaal andere auto's, waarvan het niveau nog een grote onbekende is. Waar Hitech in 2024 schitterde dankzij Paul Aron, die uiteindelijk derde werd in het kampioenschap, is het dit seizoen complexer voor Dino Beganovic (8e) en Amaury Cordeel (18e). Colton Herta heeft geen garantie dat hij volgend jaar een competitieve eenzitter heeft.

De Amerikaan heeft de moed om zijn geluk te beproeven, net als de tweevoudig klassewinnaar in de 24 uur van Le Mans, Nicolas Varrone, die de WEC om zichzelf te testen in de eenzittersraces. De keuze van de Argentijn weerspiegelt de hernieuwde aantrekkingskracht van het kampioenschap, dat in 2027 ook de komst van Kalle Rovanperä zou moeten zien.

De tweevoudig wereldkampioen rally heeft ook de Formule 1-snelweg betreden en heeft Formule 2 als zijn tweede stap gekozen, na een gepland debuut in de Super Formula in 2026. Met Colton Herta, tweede in de IndyCar en jongste winnaar in de categorie, Kalle Rovanperä, gekroond met twee - of zelfs drie, tegen die tijd - titels in WRC, Ritomo Miyata, ster van de Japanse categorieën, en Nicolas Varrone, tweevoudig winnaar van Le Mans in de LMGTE-AM en LMP2 Pro-Am, de Formule 2 heeft de komende twee seizoenen een vijfsterrenveld. Als we daar de jonge talenten van de promotionele formules zoals Rafael Câmara aan toevoegen, belooft het getoonde niveau vonken te vatten - mits de monteurs niet de hoofdrol willen spelen en zich tevreden stellen met de rol van figurant.

LEES OOK > Kalle Rovanperä op weg naar een eenzitterdebuut in Oceanië?