Ferrari relativeert de zaken voorafgaand aan de 6 uur van Imola: "De auto is hetzelfde als een jaar geleden."

Op papier lijkt alles voorspoedig te verlopen voor Ferrari Aan het begin van deze week in Imola. Na een proloog die eindigde met een klinkende 1-2-3 finish, bevestigde de eerste sessie de competitiviteit van de 499P, met wederom een ​​1-2-3 finish voor de Italiaanse hypercar in FP1 — de AF Corse #83 aan de leiding, gevolgd door de Ferrari's #50 en #51. Een flatterende rangschikking, maar eentje die de belangrijkste spelers niet te veel wilden interpreteren voor de start van het weekend.

Alessandro Pier Guidi, die samen met Antonio Giovinazzi en James Calado in auto nummer 51 rijdt, tempert meteen de verwachtingen: “We zien er zeker heel sterk uit, maar we beschouwen onszelf nog steeds niet als de favorieten voor het weekend. We hebben namelijk wat data gezien, we hebben de prestaties van de andere fabrikanten bekeken, en we denken nog steeds niet dat wij per se de grootste kanshebbers zijn.” Deze weloverwogen voorzichtigheid wordt grotendeels verklaard door de context van de proloog. Veranderende baanomstandigheden, verschillende programma's voor elk team en een gebrek aan inzicht in brandstofhoeveelheden of bandenstrategieën: al deze factoren maken het moeilijk om de prestaties te interpreteren.

Miguel Molina, die Nicklas Nielsen en Antonio Fuoco vergezelt in nummer 50, biedt een vergelijkbare analyse: “Iedereen volgde een ander programma. We weten niet wat de anderen hebben gedaan. Het tempo is totaal anders. Natuurlijk is het positief om meteen snel te zijn – dat is beter dan langzaam – maar het zegt verder niets.” In deze relatieve onzekerheid zouden de vrije trainingen en vooral de kwalificatie een nauwkeuriger eerste beeld moeten geven van de werkelijke rangorde. Maar voorlopig houdt Ferrari de kaarten nog even tegen de borst.

Een consistente auto, maar met een afgemeten evolutie.

Als Ferrari voorzichtig is in zijn ambities, komt dat mede doordat de 2026-versie van de 499P een vorm van continuïteit vertegenwoordigt. In tegenstelling tot sommige concurrenten die ingrijpendere veranderingen hebben doorgevoerd, heeft het Italiaanse merk ervoor gekozen om voort te bouwen op een platform dat al uitstekende prestaties levert. Miguel Molina bevestigt deze stabiliteit: “Ik denk niet dat we vooruitgang hebben geboekt. De auto is qua gevoel en wegligging hetzelfde als een jaar geleden. Sterker nog, hij presteerde hier vorig jaar al goed – het was waarschijnlijk een van de circuits waar hij goed presteerde.” Een kenmerk dat de onmiddellijk waargenomen competitiviteit in Imola zou kunnen verklaren, een circuit waar de 499P zich bijzonder thuis lijkt te voelen.

De Spaanse chauffeur gaf zelfs een technische uitleg: "Het komt waarschijnlijk doordat onze auto goed door de bochten gaat en we oneffenheden in de weg beter opvangen. Ik denk dat dat de belangrijkste verklaring is." Alessandro Pier Guidi benadrukt op zijn beurt de algehele samenhang van het geheel: "De auto presteert nog steeds goed. Ik weet niet zeker of je het op dit circuit echt merkt, maar tot nu toe zijn we, op basis van onze tests, erg tevreden met de aanpassingen." Maar deze technische continuïteit roept ook een vraag op: kan Ferrari de concurrentie aan die zich aanzienlijk verder heeft ontwikkeld? Molina steekt zijn verwachtingen niet onder stoel en banken: "Ik verwacht eerlijk gezegd dat de anderen sterker zullen zijn. Als we vooruitgang boeken, is dat om betere prestaties te leveren."

Nieuwe banden en steeds verder ontwikkelende race-instellingen

Een van de belangrijkste elementen van dit vroege seizoen is de introductie van de nieuwe Michelin-banden, die de maatstaven van de coureurs enigszins veranderen. Hoewel de veranderingen niet radicaal zijn, zorgen ze toch voor aanzienlijke aanpassingen, met name tijdens de warming-up. Alessandro Pier Guidi legt uit: "We merkten een verschil, vooral tijdens het opwarmen. Dat was precies het doel van de nieuwe banden: het ons wat makkelijker maken. En bovenal denk ik dat het veiliger is."

Een mening die ook Miguel Molina deelt, hoewel hij hun prestatie wel nuanceert: "De nieuwe banden zijn qua pure prestaties niet zo goed als de oude, maar ze zijn beter tijdens het opwarmen. We moeten ze nog beter leren kennen, omdat we nog niet veel kilometers met de nieuwe rubbersamenstelling hebben afgelegd." Deze leerfase zou een doorslaggevende rol kunnen spelen in de eerste races van het seizoen, vooral omdat sommige concurrenten al meer ervaring hebben dankzij hun deelname aan andere wedstrijden. IMSA.

Naast de technische aspecten zijn alle ogen gericht op één cruciaal element van het weekend: de kwalificatie. Op een smal en bochtig circuit als Imola kan de startpositie de hele race bepalen. Alessandro Pier Guidi laat daar geen twijfel over bestaan: "Dat is de sleutel tot het weekend. Endurance races worden steeds meer een soort lange sprint. Als je niet vooraan rijdt, is het erg moeilijk, want er kan een gele vlag komen, een virtuele safety car, of iets anders dat tegen je werkt." Deze realiteit wordt versterkt door de moeilijkheid om op dit circuit in te halen, vooral in de eerste ronden. De Italiaanse coureur blikt terug op deze vaak beslissende fases: “We hadden eigenlijk geen keus: we moesten gewoon doorgaan. Dus er was in het begin geen sprake van brandstofmanagement. […] De eerste stints waren behoorlijk riskant, maar dat was wat we moesten doen om punten te scoren.”

In deze context kan het vermogen om zich direct vooraan te positioneren het verschil maken, in een discipline waar zelfs de kortste safety car-periode de kaarten opnieuw kan schudden. Ferrari benadert de 6 uur van Imola dan ook als een delicate evenwichtsoefening. Solide in de basis, competitief op een circuit dat hen goed ligt, blijft de Scuderia voorzichtig gezien de concurrentie die steeds beter wordt. Eén ding is zeker: hoewel de signalen positief zijn, moet het uiteindelijke oordeel op het circuit nog blijken.

LEES OOK > 6 uur van Imola – EL1: AF Corse leidt naar een Ferrari-hattrick in eigen huis. Alpine deel van de fout